NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Obiecałem sobie, że nie pożegnam się pierwszy.
Nie dam rady znów się żegnać.
Okazało się to bez znaczenia.
Dobrze było spędzić trochę czasu z Jamesem.
Teraz wiem, że to się nie uda.
Tak myślałam.
Mówi się, że takie chwile są jak zrywanie plastra.
Problem w tym, że pod plastrem wciąż jest pełno syfu.
Popełniłam błąd.
Nie mnie przepraszaj.
Nie przepraszam.
Mogłabym powiedzieć o Jamesie.
Zapytać o list.
Czasem jednak lepiej jest nie zrywać plastra.
Odpuść jej.
Najadła się wstydu.
I straciła kasę.
Oddam jej.
To dobrze.
Mogę popracować?
- Przyjdź wieczorem, jeśli chcesz. - Dzięki.
Pójdę do Todda.
Chcesz się przebrać?
Chyba tak.
Na pewno tutaj?
Dziękuję.
Jedź pan.
Tata mawiał, że musicale podnoszą na duchu.
Spodoba ci się.
O kotach, ale ładne.
Może Alyssa miała rację.
Może nosiłem go ze sobą jak maskotkę.
Tak?
Nie możesz tu stać.
Co robisz?
Którędy do...
do...
Dokąd jedziesz?
Nie wiem.
Todd mieszka z siostrą.
Cześć, Iggy.
Spierdalaj i umrzyj.
Bardzo go chroni.
Nadal z tym chodzisz?
Tak.
Kto to?
Mój tata.
Jak zmarł?
Na zawał.
To dobrze, gładko poszło.
Nie tak gładko.
Przynajmniej nie strzelił samobója.
Ale moja mama tak.
Jezu.
Gdzie go rozsypiesz?
Nie wiem.
Co lubił?
Syfne żarcie.
Samochody.
I moją mamę.
Gdzie się poznali?
Że też na to nie wpadłem.
Dobry pomysł.
- Powodzenia. - Dziękuję.
Spierdalaj już.
Trudno coś naprawić, gdy wszyscy cię nienawidzą
i nie wiesz, gdzie twój mąż.
Słodzisz?
Trzy kostki.
Cicha Lisa to dziewczyna Iggy.
Nigdy nie słyszałam jej głosu.
Umie mówić, ale nie chce.
Czemu uciekłaś?
Ze strachu.
Mogłaś mu powiedzieć.
Wiem.
Jej bym powiedziała.
A ona mnie.
Chyba na migi.
Gdzie on jest? Musimy pogadać.
Jest zajęty.
Czym?
Proszę, muszę go zobaczyć.
W drodze odzyskałem spokój.
Pierwszy raz od dawna.
Byłem smutny, ale spokojny.
Miałem plan.
Nowy cel.
Żyć dalej.
Wszystko grało.
Na pewno dało się wyjaśnić, czemu Bonnie ma już auto.
I jedzie w stronę Alyssy.
Cześć.
Bardzo jesteś zły?
Trochę.
Jasne.
Mam jedno krzesło.
W porządku.
Wróciłaś?
Tak.
Co tu robisz?
Pokażę ci coś.
Co?
Niespodzianka.
Pewnie wrzuci mnie do studni.
Zasłużyłam sobie.
Coś było nie tak.
Alyssa nie mówiła, gdzie mieszka.
Dobra, otwórz.
Nie rozumiem.
Drzwi.
Salon.
Kuchnia.
Ogród zimowy.
Schody na górę.
Spocznik.
Sypialnia.
Z łazienką.
Pokój dziecka.
To później.
W piwnicy może być schron.
To nie takie drogie.
Odłożyłem pieniądze i zbuduję nam dom.
Dla ciebie.
Podoba ci się?
Tak.
Wejdziesz?
Nie mogę.
Dlaczego?
Czasem okropnie jest postępować słusznie.
Bo chcę rozwodu.
Zaczekaj!
Proszę, porozmawiajmy.
Bardzo cię przepraszam.
Czemu chciałaś ślubu?
Dlaczego?
Nie wiem.
Nie zasługujesz na nikogo. Źle traktujesz ludzi.
Wiem.
Dzień dobry?
Jest Alyssa?
Nie.
Kim jesteś?
Jej koleżanką.
Byłam na weselu.
Z tyłu.
Wybacz,
ale co tu robisz?
Wtedy zrozumiałem, że Bonnie raczej nie ma siostry.
Poszła do pracy.
Kto to?
Nie wiem.
Czasem jestem tak zmęczona, że tracę świadomość ciała.
Jakbym się rozpływała.
W negatywnym sensie.
Nie poszło najlepiej.
Dwie godziny temu miałem żyć dalej,
a znów, praktycznie rzecz biorąc, stalkowałem Alyssę.
Ale nie tylko ja.
W tym tkwił problem.
- Wszystko gra? - Co?
Mogę wyjść wcześniej?
Nie ma ruchu.
Jasne.
Dzięki.
Cześć.
Co tu robisz?
Zostawiłaś to.
WYJŚCIE EGZYSTENCJALNE
TO JUŻ, KOCHAM CIĘ. CLIVE.
Cholera.